สวัสดีครับ Miyakawa จาก Monosus Thailand ครับ
ทุกคนเล่นกอล์ฟกันไหมครับ? ที่จริงแล้ว มีนักท่องเที่ยวจากญี่ปุ่นเดินทางมาไทยเพื่อเล่นกอล์ฟกันเป็นจำนวนมากเลย ผมเองซึ่งอยู่ไทยเป็นปีที่ 6 แล้วก็ไปเล่นกอล์ฟกับเพื่อน ๆ ประมาณเดือนละ 2 ครั้งเช่นกัน สนามกอล์ฟในช่วงสุดสัปดาห์มีทั้งชาวญี่ปุ่นที่มาประจำการในไทยและนักท่องเที่ยวอยู่เป็นจำนวนมาก กอล์ฟจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่ผู้คนเพลิดเพลินกันในฐานะกิจกรรมพักผ่อนที่ใกล้ตัวที่สุดอย่างหนึ่งครับ
ครั้งนี้ ผมจะมาแนะนำเรื่องราวของการเล่นกอล์ฟในประเทศไทย ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นสวรรค์ของคนรักกอล์ฟเลยครับ
ลักษณะเด่นของการเล่นกอล์ฟในประเทศไทย
บริเวณใกล้กรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศไทย มีสนามกอล์ฟอยู่เป็นจำนวนมาก โดยใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์ประมาณ 30 นาทีถึง 1 ชั่วโมงครับ
เนื่องจากมีภูเขาน้อยกว่าญี่ปุ่น สนามส่วนใหญ่จึงค่อนข้างราบและมี OB น้อย แต่ก็มีบ่อน้ำกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ มากแทน
ประเทศไทยมีภูมิอากาศแบบเขตร้อน โดยอุณหภูมิสูงสุดตลอดทั้งปีสูงกว่า 30 องศาเซลเซียส นักกอล์ฟจำนวนมากจึงต้องการเล่นให้จบรอบและกลับบ้านก่อนที่แดดจะแรงและอากาศจะร้อน เวลาออกรอบเร็วที่สุดจะกำหนดไว้ตั้งแต่ช่วงก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเล็กน้อย ส่วนตัวผมมักเริ่มออกรอบในช่วงประมาณ 6 โมงถึง 7 โมงครึ่ง และจะเล่นจบรอบอย่างเร็วคือตอน 10 โมง หรืออย่างช้าที่สุดก็ประมาณเที่ยง ด้วยเหตุนี้ บางสนามจึงมีราคาค่าออกรอบที่ถูกลงสำหรับการเริ่มเล่นช่วงสาย เช่น ตั้งแต่ 11 โมงเป็นต้นไป สำหรับผู้ที่กังวลเรื่องผิวคล้ำจากแดด ก็มีทางเลือกเป็นการเล่นกอล์ฟตอนกลางคืนด้วยเช่นกันครับ
อาจเป็นเพราะประเทศไทยอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรมากกว่าญี่ปุ่น ช่วงที่ท้องฟ้ามีแสงยามเช้าหรือยามเย็นจึงสั้น ผมรู้สึกประหลาดใจที่ตอนมาถึงคลับเฮาส์ในตอนเช้ายังมืดสนิท แต่พอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกมาข้างนอก ท้องฟ้ากลับสว่างแล้วครับ

ขอเล่าเรื่องกติกากอล์ฟแบบง่าย ๆ นะครับ กอล์ฟ 1 รอบมี 18 หลุม โดยเล่นครึ่งแรก 9 หลุม และครึ่งหลังอีก 9 หลุมครับ
จริง ๆ แล้วผมยังไม่เคยออกรอบกอล์ฟที่ญี่ปุ่นเลย แต่ได้ยินว่าที่ญี่ปุ่น หลังเล่นครึ่งแรกจบ จะพักรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารก่อนเริ่มเล่นครึ่งหลังครับ
ส่วนการเล่นกอล์ฟที่ไทยจะเล่นต่อเนื่องโดยไม่พักรับประทานอาหารกลางวันระหว่างครึ่งแรกกับครึ่งหลัง ถ้ากลุ่มข้างหลังตามมาติด ๆ ส่วนใหญ่ก็จะไม่หยุดพักและเล่นครึ่งหลังต่อเลย สำหรับผมที่เคยเล่นกอล์ฟแค่ในไทยแบบนี้ การพักรับประทานอาหารกลางวันระหว่างทางเป็นเรื่องที่นึกภาพไม่ออกเลยครับ กังวลว่าถ้าทานอาหารกลางวันระหว่างออกรอบ จะง่วงจนเล่นครึ่งหลังแบบหมดแรงหรือเปล่าน่ะสิครับ
โดยทั่วไปที่ไทย หลังเล่นครบ 18 หลุมแล้วก็จะอาบน้ำ ทานอาหารไทยที่ร้านอาหารของสนามกอล์ฟ แล้วกลับบ้านครับ
ผู้เล่น 1 คน แคดดี้ 1 คน รถกอล์ฟ 1 คัน
ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่างการเล่นกอล์ฟในญี่ปุ่นกับไทยคือแคดดี้และรถกอล์ฟครับ
ที่ญี่ปุ่นดูเหมือนว่าจะมีทั้งการเล่นแบบไม่มีแคดดี้ หรือมีแคดดี้หนึ่งคนดูแลผู้เล่นทั้งกลุ่ม แต่ที่ไทย ผู้เล่นแต่ละคนจะมีแคดดี้ประจำตัวหนึ่งคนเสมอครับ
แคดดี้จะคอยดูแลและอำนวยความสะดวกให้กับนักกอล์ฟ เช่น ส่งไม้กอล์ฟให้หรือกางร่มบังแดดให้ รวมถึงบอกระยะที่เหลือถึงธง และบอกลักษณะการกลิ้งของลูกบนกรีนด้วย เรียกว่าดูแลให้ครบทุกอย่างเลยครับ

อย่างไรก็ตาม แคดดี้มีทั้งคนที่ดีและไม่ดี และมีแคดดี้ที่ขาดความเป็นมืออาชีพอยู่ไม่น้อย บางครั้งก็เจอแคดดี้ที่มัวแต่สนใจมือถือจนไม่ได้มองลูกที่ตีออกไป หรือไม่รู้ระยะที่เหลือจนต้องถามแคดดี้คนอื่นที่อยู่ใกล้ ๆ บางคนก็เริ่มอารมณ์เสียเมื่อเราตีพลาดบ่อยด้วยครับ (บางครั้งแคดดี้ก็เดิมพันกันเอง) แคดดี้มีหลากหลายช่วงอายุ ตั้งแต่เด็กผู้หญิงวัยประมาณมัธยมต้นไปจนถึงคุณป้าวัยกลางคนเลย
หากไม่มีปัญหาอะไรเป็นพิเศษในการบริการ โดยทั่วไปเมื่อจบรอบ ก่อนแยกย้ายจะให้ทิป 300 บาทครับ (ประมาณ 1,000 เยน โดยใช้เกณฑ์ตามจำนวนเงินใกล้เคียงกับค่าแคดดี้)
ส่วนรถกอล์ฟนั้น ที่ญี่ปุ่นดูเหมือนจะใช้รถคันใหญ่หนึ่งคันร่วมกันทั้งกลุ่ม แต่หากใช้รถที่ไทย จะใช้รถแบบสองที่นั่งคนละหนึ่งคัน โดยมีแคดดี้เป็นคนขับครับ
ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมอยู่ที่ประมาณ 700 บาท (2,000 เยนนิด ๆ) ซึ่งถูกกว่าเมื่อเทียบกับญี่ปุ่น จึงมีหลายคนเลือกใช้รถด้วยเวลาเล่นกอล์ฟท่ามกลางแดดจัดของไทยครับ สนามกอล์ฟหลายแห่งบังคับให้ใช้รถในช่วงสุดสัปดาห์ที่คนแน่นด้วย และรู้สึกว่าสนามกอล์ฟที่อนุญาตให้ขับรถเข้าไปใน แฟร์เวย์ ก็มีมากกว่าเช่นกันครับ

สำหรับผม ถ้ามีผู้ร่วมออกรอบที่อยากเดิน ก็มีบ้างนาน ๆ ครั้งจะออกรอบแบบเดิน แต่พอคุ้นเคยกับการใช้รถกอล์ฟเป็นประจำแล้ว การเล่นกอล์ฟแบบเดินจะเหนื่อยราวกับเป็นกีฬาคนละชนิดเลยล่ะครับ ถ้าเดินครบ 18 หลุม ระยะทางจะอยู่ที่ 6-7 กิโลเมตร และถ้าเป็นการแข่งขันระดับโปรแบบที่เห็นในโทรทัศน์ จะต้องเดินเกือบ 8 กิโลเมตรเลย แต่ส่วนตัวแล้ว ผมอดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ว่าทำไมการแข่งขันระดับโปรถึงไม่ใช้รถกอล์ฟ ถ้าในยุคที่กอล์ฟถือกำเนิดขึ้นมีรถกอล์ฟอยู่แล้ว คนในสมัยนั้นก็คงเลือกใช้รถกอล์ฟเหมือนกันครับ
ค่าใช้จ่ายโดยประมาณ
ค่าใช้จ่ายโดยประมาณประกอบไปด้วย Green Fee + Caddie Fee + รถกอล์ฟ รวมแล้วอยู่ที่ประมาณ 2,000-5,000 บาท (ประมาณ 6,000-17,000 เยน) ถ้าเป็นวันธรรมดาหรือสนามกอล์ฟในต่างจังหวัดก็อาจถูกกว่านี้ แต่ราคาจะแตกต่างกันไปตามระดับของสนามกอล์ฟด้วยครับ ถึงอย่างนั้นก็ยังถือว่าถูกกว่าเมื่อเทียบกับที่ญี่ปุ่น อีกทั้งยังมีแคดดี้และสามารถใช้รถกอล์ฟได้ เลยเป็นการออกรอบที่ค่อนข้างหรูเลยล่ะครับ
สนามกอล์ฟที่ผมไปประจำ ส่วนใหญ่น่าจะอยู่ที่ประมาณ 3,000 บาทนิด ๆ ครับ (ประมาณ 10,000 เยนนิด ๆ)
สนามกอล์ฟที่แนะนำ
ในประเทศไทยมีสนามกอล์ฟหรูหลายแห่งที่เคยใช้จัดการแข่งขันดัง ๆ แต่ครั้งนี้ผมอยากแนะนำสนามกอล์ฟที่อยู่ไม่ไกลจากใจกลางกรุงเทพฯ สัก 2-3 แห่งครับ
สำหรับผมที่ไม่มีรถยนต์ส่วนตัว รวมถึงนักท่องเที่ยว ความสะดวกในการเดินทางก็เป็นเรื่องสำคัญ แม้จะมีทัวร์ที่รวมบริการรับส่งด้วย แต่ราคาก็มักจะสูงกว่าอยู่ดี เลยลองเลือกสนามกอล์ฟที่สามารถเดินทางไปได้ง่าย ๆ แบบไม่ต้องกังวลด้วย Grab (แอปพลิเคชันเรียกรถ) ที่สะดวกหรือแท็กซี่ได้ครับ
ขอพูดนอกเรื่องสักนิดนะครับ แอปเรียกรถ Grab ในไทยสะดวกมากครับ เวลาไปเที่ยวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผมคิดว่าควรซื้อ SIM สำหรับนักท่องเที่ยวในประเทศนั้นมาใส่ในสมาร์ตโฟนแล้วใช้บริการนี้ครับ แค่ลงทะเบียนบัตรเครดิตไว้ก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินสดในรถเลย ผมคิดว่าแอปเรียกรถทำให้การท่องเที่ยวต่างประเทศสะดวกขึ้นแบบพลิกโฉมเลยครับ
UNICO GRAND GOLF COURSE (ยูนิโก้)

Unico อยู่ห่างจากใจกลางกรุงเทพฯ ไปทางสนามบินสุวรรณภูมิ โดยใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์ 20-30 นาที (ถ้ารถไม่ติด) เรียกได้ว่าเป็นสนามกอล์ฟที่ใกล้ที่สุดเลยก็ว่าได้ครับ จุดเด่นเหนือสิ่งอื่นใดคือความใกล้ที่ทำให้แวะไปเล่นได้ง่าย ๆ ในเดือนสิงหาคม 2018 สนามยังอยู่ระหว่างการปรับปรุง จึงเปิดให้เล่นเพียงครึ่งสนาม 9 หลุมเท่านั้น แต่กำลังเปลี่ยนโฉมจากสนามเดิมที่มีแต่พื้นราบและลำธารเล็ก ๆ ไหลอยู่ทั้งสองข้าง ซึ่งสำหรับผมเป็นสนามที่เล่นไม่ถนัด ให้กลายเป็นสนามที่ต้องวางกลยุทธ์และเล่นได้อย่างสนุกมากขึ้นครับ
MUANG KAEW GOLF (เมืองแก้ว)

ขับรถจากใจกลางกรุงเทพฯ ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 30 นาที สนามกอล์ฟนี้ก็อยู่ค่อนข้างใกล้และได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวต่างชาติด้วยครับ การออกแบบสนามมีความท้าทาย มีบ่อน้ำค่อนข้างมากและมีบังเกอร์ลึกรอบกรีน จึงเป็นสนามที่มีระดับความยากค่อนข้างสูง สนามได้รับการดูแลเป็นอย่างดีและมีคุณภาพการบริการสูง จึงทำให้ราคาค่อนข้างสูงตามไปด้วยครับ
LEGACY GOLF CLUB

ขับรถจากใจกลางกรุงเทพฯ ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 40 นาที มีสวนสัตว์ Safari World อยู่ข้าง ๆ ครับ
สนามกอล์ฟนี้ออกแบบโดย Jack Nicklaus นักกอล์ฟอาชีพที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับฉายาว่าจักรพรรดิในญี่ปุ่น สมกับชื่อเสียงของเขาเลยล่ะครับ เพราะเป็นสนามที่ต้องวางกลยุทธ์ในการเล่น ไปกี่ครั้งก็สนุกได้เสมอ และเป็นสนามกอล์ฟที่ผมไปเล่นบ่อยที่สุดจนถึงตอนนี้ครับ
สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ในสนามกอล์ฟของไทย
ในสนามกอล์ฟของไทย บางครั้งจะมีสัตว์อย่างสุนัขหรือลิงอยู่ในสนามด้วยครับ บางที่มีตัวเงินตัวทองขนาดใหญ่ที่จะไม่ได้เห็นในญี่ปุ่นด้วยครับ

เพราะตัวใหญ่ไม่น้อยเลย พอโผล่มาทุกคนก็จะถ่ายรูปกัน การได้พบเจอสัตว์เหล่านี้ก็เป็นความสนุกเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างออกรอบครับ
เรียนรู้ชีวิตผ่านกอล์ฟ
บนผืนดินกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาที่สร้างขึ้นมาเพื่อเล่นกอล์ฟโดยเฉพาะ เราตีลูกอย่างเต็มแรง แล้วพยายามตีให้ลงหลุมด้วยจำนวนครั้งน้อยที่สุด แม้จะมีกฎยาก ๆ อยู่หลายข้อ แต่ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่าย กอล์ฟก็เป็นกีฬาที่เรียบง่ายครับ
การตีลูกหรือทำให้ลูกลงหลุมเป็นสิ่งที่มีร่วมกับกีฬาอื่น ๆ แต่สำหรับกอล์ฟที่เล่นในพื้นที่ซึ่งแตกต่างจากชีวิตประจำวันท่ามกลางธรรมชาติ ผมรู้สึกว่ามีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้เราสนุกไปกับมันได้โดยสัญชาตญาณครับ
จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมหันมาเล่นกอล์ฟอย่างจริงจังคือการบังเอิญได้รับลูกกอล์ฟจากเพื่อนในการแลกของขวัญคริสต์มาสเมื่อ 5 ปีก่อน หลังจากนั้นก็ไปฝึกที่สนามไดรฟ์กอล์ฟอยู่หลายครั้งก่อนจะออกรอบเป็นครั้งแรก แม้ลูกที่ตีจากแท่นทีออฟเป็นครั้งแรกอันน่าจดจำจะกลิ้งหายลงไปในสระน้ำที่อยู่ตรงหน้า แต่ความรู้สึกสะใจเวลาที่ได้ลงสนามจริงและตีลูกได้ดีก็เป็นอะไรที่พิเศษมากครับ
ตั้งแต่นั้นมา ผมก็เริ่มไปฝึกที่สนามไดรฟ์กอล์ฟอย่างจริงจังเป็นประจำ เพื่อคลายเครียดในแต่ละวันด้วย จนตอนนี้ชีวิตส่วนตัวมีแต่กอล์ฟครับ เวลาดูโทรทัศน์ก็ดูแต่ช่องกอล์ฟโดยเฉพาะ ถึงขั้นมีทั้งแผ่นฝึกพัตต์และตาข่ายซ้อมลูกอะโปรชไว้ที่บ้าน แล้วฝึกทุกคืน เรียกได้ว่าหลงใหลมากทีเดียว บางทีผมอาจแค่อยากมีอะไรสักอย่างให้ทุ่มเท เหมือนความรู้สึกตอนทำกิจกรรมชมรมสมัยเรียนก็ได้ครับ
กอล์ฟเป็นกีฬาที่ทุกคนตั้งแต่เด็กไปจนถึงผู้สูงอายุสามารถสนุกด้วยกันได้อย่างเท่าเทียมกัน อาจจะมีภาพจำว่าเป็นกีฬาของคุณลุง แต่ผมคิดว่าถ้ายังไงก็จะเริ่มเล่นอยู่แล้ว ยิ่งเริ่มเร็วก็ยิ่งดีครับ อีกทั้งยังช่วยเพิ่มเครือข่ายคนรู้จักด้วย ผมไม่รู้จักกีฬาอื่นที่เล่นไปคุยสัพเพเหระไปได้มากเท่านี้เลยครับ
นอกจากนี้ กอล์ฟยังสะท้อนนิสัยของผู้เล่นด้วย ทั้งวิธีวางแผนการเล่นในแต่ละสนามและการค้นหาวิธีสวิงที่เหมาะกับตัวเอง รู้สึกว่ามีหลายส่วนที่เชื่อมโยงกับวิธีใช้ชีวิตปกติ แต่สิ่งที่ต่างกันมากคงเป็นการที่ไม่ว่าจะพลาดแค่ไหน ก็ไม่มีใครมาตำหนิเรา (ถึงบางครั้งจะมีแคดดี้ที่ตำหนิอยู่บ้าง... ฮ่า ๆ)
ระหว่างที่ได้ลองทั้งรุกและรับ ทำพลาดและทำสำเร็จซ้ำ ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้เข้าใจตัวเองลึกซึ้งขึ้นครับ
บางวันก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าครั้งหน้าต้องทำได้แน่! แต่กลับเล่นได้ไม่ดีสักที ขณะที่บางวันก็ทำสกอร์ต่ำได้อย่างไม่คาดคิด ผมกำลังเรียนรู้ชีวิตผ่านกอล์ฟอยู่ครับ
อยากให้หลายคนได้สัมผัสความสนุกนี้จริง ๆ ครับ
มาออกรอบกอล์ฟที่ไทยด้วยกันสิครับ! และถ้าจะแวะมาเยี่ยมชมออฟฟิศด้วยก็ยินดีต้อนรับมาก ๆ เลยครับ



